WijApeldoorn is vaak in de wijken en dorpen te vinden om in gesprek te gaan met inwoners. We luisteren naar wat goed gaat, maar juist ook naar wat beter kan. Zo horen we verhalen die je niet in beleidsstukken terugvindt, maar die wel alles zeggen over het dagelijks leven in Apeldoorn.
Tijdens één van die gesprekken vertelde Glenn ons over een ervaring die hem raakte. Glenn zit in een rolstoel en liep tegen iets aan wat voor veel mensen heel klein lijkt, maar dat voor hem een groot verschil maakt.
“Effe weg? Dat zou ik ook wel willen.”
Wat gebeurde er laatst, Glenn?
Het was een mooie dag. De zon scheen en ik zat in mijn sta-opstoel bij het raam. Ik dacht: ik ga er even uit. Gewoon even het dorp in. Door het Oranjepark, misschien nog even naar Marialust. Even genieten.
En toen?
Toen begon het. Waar kan ik parkeren? Is er een gehandicaptenparkeerplaats in de buurt? Hoe lang mag ik daar staan? En hoe zit het met die scanauto’s in Apeldoorn? Had ik mijn kenteken wel doorgegeven? En hoe lang duurt dat dan?
Binnen een paar minuten zat mijn hoofd vol. Ik probeerde het op de website van de gemeente te kijken, maar voor mij was het niet duidelijk. Voor je het weet zit je vast in regels en administratie.
Wat deed dat met je?
Terwijl ik bezig was met uitzoeken, ging de tijd voorbij. De zon scheen, kinderen speelden buiten, maar ik zat nog steeds binnen. Ik had niet kunnen genieten van die mooie dag.
Wat maakt dit zo frustrerend?
Iets simpels als “even weggaan” kost mij heel veel moeite. In elk dorp gelden andere regels voor een gehandicaptenparkeerkaart. Wat voor anderen spontaan is, voelt voor mij als een werkdag.
Wat zou volgens jou helpen?
Waarom is er geen duidelijk overzicht op de website van de gemeente? Eén plek waar ik meteen zie waar ik kan parkeren en hoe lang. En eigenlijk zou het nog beter zijn als dit landelijk hetzelfde geregeld is. Eén keer goed regelen, en dan gewoon spontaan weg kunnen.
Wat wil je mensen meegeven?
Ik wil net zo graag genieten van Apeldoorn als ieder ander. Van het park, de stad en de zon. Heb ik minder recht om daarvan te genieten omdat ik in een rolstoel zit? Het zou zoveel schelen als regels eenvoudiger en duidelijker worden. Dan kan ik ook gewoon zeggen: ik ga effe weg.