Een paar jaar geleden diende WijApeldoorn, via raadslid Martin Maassen, een motie in om gekapt Apeldoorns hout een tweede leven te geven. Niet versnipperen als afval, maar lokaal hergebruiken. Duurzaam, sociaal en met oog voor vakmanschap. Die motie werd unaniem aangenomen.
Het idee kwam voort uit een wens van Pieter Kat. Hij zag in andere steden hoe stadshout werd hergebruikt en vond dat Apeldoorn dat ook moest doen. Pieter maakte het vervolg helaas niet meer mee, maar zijn gedachtegoed leeft voort in wat nu het stadshoutproject is.
De motie bleef geen papieren werkelijkheid. In juni vorig jaar werd bij de Sluiswachtershoeve het eerste bankje onthuld, gemaakt van larikshout uit het Philipsbosje. Een tastbaar resultaat: volledig Apeldoorns hout, ontworpen en gemaakt in samenwerking met onderwijs, sociale werkplaatsen en lokale partners.
Sindsdien groeit het project verder. Studenten van Windesheim en Aventus werken mee aan ontwerpen en uitvoering. Mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt doen waardevolle werkervaring op. En waar hout een functie heeft in de natuur, blijft het daar ook liggen. Alleen waar dat niet logisch of veilig is, krijgt het hout een nieuw doel.
Dat deze aanpak werkt, blijkt nu ook uit de aandacht in De Stentor. Het stadshoutproject laat zien dat een goed idee, gesteund door de raad, kan uitgroeien tot iets blijvends. Duurzaam, sociaal én als eerbetoon aan iemand die zich zijn leven lang inzette voor de samenleving.
Meer lezen over de achtergrond en de recente ontwikkelingen?
Lees het artikel in De Stentor van 3 februari 2026: De Stentor.
Foto: Pim Velthuizen