Bestaanszekerheid in Apeldoorn: samen maken we het verschil!

Op 10 november 2026 organiseerde de Voedselbank een bijeenkomst over bestaanszekerheid. Professionals, vrijwilligersorganisaties, woningbouw, gemeente, maatschappelijke instellingen, kerken en politiek gingen met elkaar in gesprek over een belangrijke vraag: hoe zorgen we ervoor dat iedere inwoner van Apeldoorn volwaardig kan meedoen?

Namens WIJ Apeldoorn was raadslid Edwin Hofman aanwezig. Ook Stichting MEE, De Kap, Humanitas, de Voedselbank, SchuldHulpMaatje en vertegenwoordigers van VVD, CDA, D66, LA, PRO en Lijst De Wolf namen deel aan de bijeenkomst.

Bestaanszekerheid is meer dan voldoende inkomen

Bestaanszekerheid betekent dat je een dak boven je hoofd hebt, voldoende inkomen om van te leven en de mogelijkheid om zelfstandig keuzes te maken. Het vormt de basis om mee te kunnen doen in de samenleving.

De cijfers laten zien dat dit niet voor iedereen vanzelfsprekend is. In Apeldoorn maken ongeveer 800 personen en 250 gezinnen gebruik van de Voedselbank. Volgens statistieken zouden mogelijk wel 20.000 inwoners hulp nodig hebben. Schaamte zorgt er bovendien voor dat veel mensen niet om ondersteuning durven te vragen.

Voorkomen is beter dan genezen

Tijdens de bijeenkomst kwamen verschillende ideeën en oplossingen naar voren. Zo pleitte Stichting MEE voor financiële educatie op scholen, bij voorkeur als vast schoolvak onder de naam Financieel Fit. De Kap benadrukte het belang van betere samenwerking tussen organisaties en persoonlijke begeleiding door vrijwilligers.

Ook werd voorgesteld om jongeren al vroeg te leren hoe ze zelfstandig een woning kunnen beheren en hun financiën op orde kunnen houden. Daarnaast verdient het aandacht dat werken vanuit een uitkering financieel niet altijd voldoende loont.

Samen werken aan concrete oplossingen

Voor WIJ Apeldoorn is duidelijk dat bestaanszekerheid vraagt om samenwerking, preventie en praktische oplossingen. Er is in Apeldoorn veel kennis, betrokkenheid en bereidheid om elkaar te helpen. Die kracht moeten we benutten.

Want bestaanszekerheid mag niet afhangen van de vraag of iemand zelf de weg naar hulp weet te vinden. We moeten ervoor zorgen dat ondersteuning toegankelijk is, dat mensen op tijd worden geholpen en dat niemand buiten de boot valt.